بحران زلزله زدگان نپالی پس از یک سال

یکی از کودکان بازمانده زلزله می گوید خواهر بزرگم برای کار به شهر می رود و من بچه های کوچک تر را نگه می دارم. ما از یک سال پیش در انتظار هزار دلاری هستیم که دولت به ما وعده داد. ما زمستان را در این پناهگاه و بدون لباس گرم گذراندیم. برخی کودکان راه شهرها را در پیش گرفتند. طبق گزارش سازمان های غیر دولتی بیش از پانصد کودک در خیابان های کاتماندو زندگی می کنند. 

یک دختر یازده ساله که توسط یکی از سازمان های غیر دولتی نگهداری می شود می گوید پس از زلزله ما هیچ چیزی نداشتیم. پدرم، مادرم را کتک می زد و همواره مست بود. او مرا به قیمت صد و بیست دلار به کارخانه فرش در کاتماندو فروخت.فحشا، کار اجباری و تکدی گری خطراتی است که کودکان خیابانی را تهدید می کند. از ابتدای سال جاری این سازمان غیر دولتی موفق شد پنجاه و شش کودک را نجات دهد. با وجود کمک چهار میلیارد دلاری بین المللی، بیش از یک میلیون نفر در نپال همچنان بی سرپناه هستند که نیمی از آنها کمتر از هجده سال دارند.