برندی داخلی به نام "ورشکسته"

نگاهش که می کنی انگار یکی از مدل های برند آدیداس است یا یکی از مانکنً های پشت ویترین فروشگاه آدیداس که راه افتاده توی خیابان. می پرسم حالا این علاقه فقط خاص همین برند است یا به مارک های خارجی دیگر هم علاقه داری؟ می  خندد  و می گوید "مارک های دیگه هم می پوشم ولی  این  از همه باکلاس تره " وقتی می پرسم یعنی چی باکلاس تره؟ نگاه عاقل اندر سفیهی به من می اندازد و بی علاقه جواب می دهد"اگه کلاس نداشته باشی کسی تحویلت  نمی گیره ..." دلم می خواهد بگویم اگرفکر می کنی با پوشیدن این لباس باکلاس می شوی،بد نیست بدانی که این لباس هایت همه از دم دوخت ایران است و فقط یک مارک آدیداس به آن ها دوخته شده!! وقتی با آقای "ش" که تولید کننده آدیداس تقلبی است صحبت می کنم،می گوید " باور کنید کیفیت دوخت و جنس تولیدی ما چیزی از لباس های چینی مارک ادیداس کم ندارد ولی اگر مارک خودمان را بزنیم ،هیچکس خریدارشان نیست چون مردم دنبال مارک لباس هستن نه کیفیتش".

حالا سوال مهمی که پیش می آید این است که چرا مردم ما دنبال مارک هستند؟ اگر به فرض مثال فلان مارک خارجی پرطرفدار است فقط بخاطر این است که ایرانی نیست؟یعنی کسی حاضر می شود لباس مارک دار بخرد و پول بیشتر بدهد حتی اگر بداند آن لباس بی کیفیت است؟

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما ، حمید قبادی رییس کارگروه مد ولباس درباره بی اعتمادی مردم به اجناس ایرانی و فرهنگ سازی به عنوان شرط اولیه برای جلب اعتماد مصرف کننده می گوید: 

" مهم ترین هدف ما در کارگروه سیاستگذاری در سطح کلان برای فرهنگ سازی در سه قشر مهم است: دست اندرکاران ، مردم  و مسئولین. فرهنگسازی در زمینه استفاده از نشان ایرانی یکی از اهداف‌ماست. اتفاقا شاخص عمده برای جلب معافیت و همچنین تسهیلات بیشتر هم ،داشتن همین نشان است . مساله دیگر که بر آن اصرار داریم این است که موسسات هنری مد و لباس، مشمول معافیت مالیاتی شوند. چرا موسسات دلشان نمی‌خواهد با برند شدن برای خود حاشیه اقتصادی فراهم کنند و مجبور به پرداخت مالیات بیشتر شوند؟ما می‌خواهیم از تعزیرات دعوت کنیم تا بیایند و حواشی کار را ببینند. شاید آن زمان، پاسخ این سوال را پیدا کنیم که چطور حساسیت ما در ارتباط با محصولات ایرانی خیلی بالاست اما به کالاهای قاچاق و اجناس غیرایرانی، حساسیت چندانی نداریم؟ "

به نظر می رسد از مهمترین مولفه های فرهنگ سازی در این سه قشر که رئوس مثلث  چرخه کند تولید و مصرف صنعت پوشاک و نساجی را می سازند، همین اعتمادسازی است. اماجلب اعتماد مردم به پوشاک تولید ایران بعد از سال ها مصرف اجناس خارجی باکیفیت خوب و البته قیمت بالا و اجناس چینی بی کیفیت و البته ارزان کار آسانی نیست. 

قبادی در ادامه به تلاش های کارگروه مد ولباس برای کمک به برند شدن پوشاک ایرانی ،اشاره کرده و توضیح می دهد: "برندسازی، یک فرآیند است؛ این‌گونه نیست که صبح اراده کنیم برندی ساخته شود و این اتفاق بیفتد. باید نهادهای مختلفی کنار یکدیگر قرار بگیرند،چراکه کارگروه مد و لباس به تنهایی توان اجرای این کار را ندارد.در سال‌های اخیر، موسسه‌هایی به برند تبدیل شده‌اند و کاری که ما در زمینه برندسازی انجام داده‌ایم این است که نگرش آنها را تغییر داده و تولیدکننده‌ها را متقاعد کرده‌ایم که برای رقابت با نمونه‌های خارجی باید به یک جایگاه مشخص برسیم. اما تا زمانی که مزیت مصرف کالای غیرایرانی در کشور ما جاری باشد و نگرش ما تغییر نکند، این شرایط به قوت خود باقی است. " 

آنچه که مسلم است تبدیل شدن به یک برند شناخته شده و معتبر در این بازار بی اعتمادی  مصرف کنندگان ایرانی هم زمان بر است و هم تلاش و پشتکار می خواهد . اما قطعا نتیجه خواهد داد و کم نیستند برندهای ایرانی خوش نام که بدون توجه به اتهامی واهی  به نام"ورشکسته" که همچون برچسبی دلهره آور به "صنعت پوشاک و نساجی ایران" دوخته شده ، تلاش می کنند و صبوری پیشه می سازند و نتیجه اش را هم در همین بازار می گیرند.

یادداشت از زهرا شفیعی .