روش جدید برای درمان بیماری آب سیاه

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما محققان علوم پزشکی در دانشگاه استنفورد آمریکا اعلام کردند نوعی داروی آزمایشی را که در قالب یک ایمپلنت در چشم کار گذاشته می شود برای مقابله با بیماری آب سیاه با موفقیت استفاده کرده اند.

دکتر جفری گلدبرگ و همکارانش می گویند این دارو که  NT-501 نام گرفته است رشد و فعالیت عصب بینایی را سبب می شود و به این ترتیب با بیماری گلوکوم یا آب سیاه مقابله می کند.

داروی یاد شده شامل کپسولی است که با سلول های انسانی پر شده و با استفاده از مهندسی ژنتیک طوری طراحی شده که نوعی ماده به نام فاکتور رشد و نمو سلول ها CNTF ترشح می کند که این ماده نیز به نوبه خود سبب رشد و فعالیت عصب بینایی می شود.

محققان امیدوارند این دارو را بتوانند به طور وسیع برای درمان بیماری گلوکوم به کار برند.

پایگاه خبری یورک الرت اعلام کرد، گلوکوم یا آب سیاه بیماری است که می تواند سبب آسیب عصب بینایی و در نتیجه کوری شود. 

این بیماری در آغاز هیچ علامتی ندارد ولی می تواند در طول چند سال سبب کاهش بینایی و نهایتا کوری شود. درمان زودرس می تواند مانع پیشرفت بیماری و کاهش دید بیمار گردد.

عصب بینایی از بیش از یک میلیون رشته عصبی تشکیل شده است که به صورت دسته ای از رشته ها گرد هم آمده اند. 

این عصب شبکیه (پرده نازک حساس به نور در قسمت عقب کره چشم) را به مغز متصل می کند.

برای داشتن دید خوب، سالم بودن عصب بینایی ضروری است. در بسیاری از افراد افزایش فشار داخل چشم سبب گلوکوم می شود. در جلوی چشم فضایی وجود دارد که "اتاق قدامی" خوانده می شود. مایع شفافی همواره وارد این فضا شده و از آن خارج می شود و وظیفه تغذیه بافت های مجاور را به عهده دارد. 

به محلی که مایع از اتاق قدامی خارج می شود اصطلاحاٌ "زاویه" گفته می شود که محل تلاقی قرنیه و عنبیه است. زمانی که مایع به زاویه می رسد از طریق یک شبکه اسفنجی شکل شبیه یک سیستم زه کشی از چشم خارج می شود. گلوکوم زاویه باز از آنجا به این نام خوانده می شود که زاویه ای که مایع از آن خارج می شود "باز" است. 

با این حال، به دلایل نا مشخص، سرعت حرکت مایع از خلال شبکه تخلیه کند است. کندی حرکت مایع سبب تجمع آن و بالا رفتن فشار داخل چشم می شود و این افزایش می تواند سبب آسیب دیدن عصب بینایی و کاهش دید شود، مگر آنکه فشار چشم پایین آورده شود.