گزارش مکتوب ... فردای روشن برای همه دختران من

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، این روزها گشتی در شهر که می‌زنیم، کم نیستند انسان‌هایی که دارای معلولیتند و عده‌ای هم بی‌تعارف آنها را ناتوان می‌خوانند و براین باورند که دلسوزی برای آنها تنها کاری است که می‌شود در حق‌شان انجام داد.
اما در این شهر پر هیاهو، کسی پیدا شد که زیستن بدون اتکا را به معلول یاد داد  آن هم با ایجاد اشتغال برای آنها.
اشتغال، یکی از دغدغه های مهم در کشورهای در حال‌ توسعه است و بسیاری از افراد، همواره با مساله پیدا کردن کار مناسب، دست در گریبان‌اند.
این موضوع در رابطه با افراد دارای معلولیت، بسیار دشوارتر و سخت‌تر می‌شود و نادرند کارفرماهایی که در جذب نیروهای موردنیاز خود از افراد معلول استفاده کنند.
اما با مراجعه به مرکز آموزشی و توانبخشی فردای روشن جایی که خانه دوم معلولان ذهنی است، دلسوزی و ترحم را کنار خواهی گذاشت و با دیدی بازتر به جامعه معلولان توجه خواهید کرد.

 

 
سیده فریده شریعت پناهی کارآفرین ملی و مسئول اولین مرکز نگهداری معلولان ذهنی در استان سمنان با 17سال سابقه فعالیت است.
خودش می گوید بزگترین افتخار زندگی اش نگهداری و ارتقای توانایی و ایجاد اشتغال در زمینه خیاطی و بافتنی برای دختران دارای معلولیت است.
در این مرکز فقط دختران معلول ذهنی نگهداری می شوند و آموزش می بینند.
سید فریده شریعت پناهی می گوید وقتی یک معلول ذهنی به این مرکز وارد می شوند ابتدا مهارت های خودیاری شامل: لباس پوشیدن، نحوه رفتار در خانواده، خواندن و نوشتن را می آموزد و در مرحله بعد در زمینه خیاطی و بافتنی آموزش می بینند.
وی ادامه داد: از ابتدای تاسیس این مرکز معلولان آموزش می دیدند و بعد از سه تا پنج سال ترخیص می شدند، این نیاز به تکرار و تمرین برای بچه های معلول ذهنی، این ایده را در ذهن من شکل داد تا کارگاه خیاطی و بافتنی راه اندازی کنم تا این دخترها مشغول به کار شوند وهرچه که یاد گرفتند فراموش نکنند.
 

فریده بهنادفر مربی خیاطی این بچه ها هم می گوید: اکثر این بچه ها آموزش پذیر هستند، من هم با حوصله اول خیاطی ساده و بعد کار با چرخ خیاطی را به آن ها آموزش می دهم.
مریم مربی کلاس بافتنی هم گفت: ابتدا بافتنی با دست، بعد شناخت دستگاه و رنگ ها و بعد سرانداختن و ساده بافی با دستگاه را آموزش می دهیم.

 

 
افتخار من کارآفرینی برای معلولان است، این را بانویی می گوید که 50دختر معلول ذهنی زیر دستش در کارگاه خیاطی و بافتنی مشغول کار هستند.
او به این نکته اذعان دارد که بازده کار این بچه ها کم است اما به این افتخار می کند که دخترانش کار را به نحوی یاد گرفته اند که تمام تولیدات آنها قابل رقابت در بازار آزاد است.
این کارآفرین تجلیل شده در سطح ملی می گوید: تعداد وسایلی که بچه های توانخواه تولید می کنند زیاد نیست، اما چون خوب و تمیز کار می کنند و مربی در تمام مراحل با حوصله به آن ها آموزش می دهد در بازار قابل فروش است.
او به این تولید کنندگان دستمزد می دهد، رزق حلالی که توانخواهان با دستان توانمندشان دریافت می کنند .
 سید فریده شریعت پناهی می گوید: از این کارگاه انواع لحاف های روتختی ساده، تشک، بالش، پیش بند، دم کنی و دستگیره برای آشپزخانه و سیسمونی نوزاد تولید می شود وبه فروش می رسد.

 

شریعت پناهی خلاقیت و نوآوری و عشق و علاقه را شرط اساسی کارآفرینی دانست و گفت: اگر حمایت شوم علاقه زیادی به توسعه این کار دارم اما در شرایط فعلی نمی توانم آن را توسعه دهم چون بچه های معلول ذهنی حساسیت های خاص خود را دارند و هزینه هایشان سنگین است.
او می گوید هدفش از کارآفرینی، عایدی مالی نیست بلکه می خواهم خانواده های دارای فرزند معلول را خوشحال کنم و به مردم ثابت کنم که این دختران واقعا توانمند هستند و از حداقل توانی که دارند می توانند به خوبی استفاده کنند.
وی افزود: در کنار آموزش بافتنی و خیاطی، خواندن و نوشتن را هم به بچه ها می آموزیم در کنار آن موسیقی درمانی هم داریم و با کمک این بچه ها گروه سرود تشکیل داده ایم.

 

معلولیت محدودیت نیست و معلولان توانایی های بالقوه ای دارند که باید کشف و شکوفا شود.
«معلولیت»، واژه‌ای است که بیشتر در ذهن ما به معنای یک ناتوانی معنی می‌شود اما خانم شریعت پناهی و دخترانش نشان دادند که معلولیت تجسم اراده است.