سِوینا؛ خدمتی کم نظیر به جامعه نابینا

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا وسیما همواره درد دل نابینایان این بود که نمی‌توانند شبیه انسان‌های عادی به سینما بروند، فیلم ببینند و از این قضیه گلایه داشتند. نابینایان می‌گفتند گاهی فردی مهمانمان می‌کند، ما را به سینما می‌برد و صحنه‌های بدون دیالوگ فیلم را برایمان توضیح می‌دهد، اما دیگر حاضران در سالن سینما تمرکزشان به هم می‌خورد و معذب می‌شویم.
تا اینکه گلاره عباسی با سرمایه شخصی و بدون حامی مالی دست به یک اقدام فرهنگی زد. به این شکل که پردیس سینمایی چارسو در هر ماه یک روز میزبان نابینایان می‌شود. یکی از بازیگران یا عوامل فیلم هم دعوت می‌شود و صحنه‌های بدون دیالوگ فیلم را برای نابینایان توضیح می‌دهد و نابینایان عزیز از طریق باند‌هایی که در سینما قرار داده شده است در جریان فیلم قرار می‌گیرند.
ریحانه فرزند یکی از نابینایان که همواره همراه پدرش است گفت: ابتدا که از سوی سِوینا برای تماشای یک فیلم دعوت شدیم فکر کردیم شبیه سایر اوقات قرار است افراد عادی هم در سینما حضور داشته باشند. اما با حضور در سینما دیدیم همه نابینا هستند و یکی از بازیگران فیلم صحنه‌هایی که باران می‌بارد یا صحنه‌هایی را که دیالوگ ندارد برایمان توضیح می‌دهد.
پدر ریحانه نیز به ما گفت: ابتدا به خاطر فرزندم به سینما رفتم، اما وقتی دیدم شرایط فیلم دیدن ما در این سینما به طور کامل شبیه افراد عادی است بسیار خوشم آمد و امیدوار شدم.
تا به امروز دو فیلم «اجاره نشین ها» و «سرخپوست» در قالب سِوینا به نمایش در آمده است.
افزون بر این تعدادی از آثار نمایشی توسط نیما رئیسی در حال دوبله شدن برای نابینایان است. رئیسی که همچون گلاره عباسی برای دل خود در حال انجام این کار است گفت: بعد از نمایش دو فیلم در قالب سِوینا با بازخورد‌های بسیار خوبی مواجه شدم و از اینکه جامعه نابینا کشور می‌توانند همچون افراد بینا به تماشای فیلم‌ها بنشینند بسیار خوشحال شدم.
وی افزود: البته ما هنرمندان می‌توانیم ابعاد هنری فیلم را تأمین کنیم و برای استفاده راحت‌تر نابینایان از سینما نیاز به تجهیزات فنی هم هست. در سینما‌های آمریکا و اروپا گوشی‌هایی ویژه نابینایان قرار داده شده است که آن‌ها می‌توانند با قرار دادن آن گوشی و همراه با مردم عادی به تماشای فیلم‌های سینمایی بنشینند. تهیه این ابزار خیلی پیچیده یا سخت نیست و بسیاری از سینما‌های مدرن ما می‌توانند چنین امکانی را داشته باشند.
یکی از نابینایان هم در گفتگو با ما گفت: ایده آل این اتفاق این است که شبیه دیگر کشور‌ها برای سینما‌های ما توضیح دار کردن فیلم‌ها قانون شود.
نکته جذابی که در سِوینا اتفاق می‌افتد این است که خود نابینایان و کم بینایان ساعت‌ها تلاش می‌کنند و بخشی از کار‌های سِوینا را انجام می‌دهند. حتی قرار است این عزیزان برنامه‌های دیگری از جمله صوتی کردن کتاب‌های خوب، نقد و بررسی کتاب ها‌ی صوتی را هم در دستور کار خود قرار دهند.
سِوینا یک جریان فرهنگی است که از دل یک هنرمند بدون هیچ چشمداشتی بیرون آمده و بر دل نابینایان نشسته است. اتفاقی که با آماده سازی زیر ساخت‌های لازم و بهره گیری از تجهیزات فنی نوین می‌تواند نابینایان بیشتری را با هنر هفتم همراه کند.
سحر قناعتی