نخست وزیر انگلیس شعارهایش را فراموش کرده است

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ رئیس حزب کارگر انگلیس حزب مخالف دولت محافظه کار در پارلمان این کشور گفت نخست وزیر اولویت های مهم کشور را رها کرده و مهمترین شعارش را که مبارزه با بی عدالتی بود، به دست فراموشی سپرده است.

 به گزارش خبرگزاری رویترز ، جرمی کوربین که در نشست مجلس عوام انگلیس سخن می گفت بی توجهی دولت محافظه کار به سرکردگی ترزا می ، نخست وزیر را به نیازهای اساسی مردم به شدت مورد انتقاد قرار داد و گفت: «نظام خدمات درمانی به علت کاهش بودجه در سال مالی آینده با شدیدترین بحران روبرو می شود ، مدارس با کمبود بودجه روبروست و در آستانه تعطیل شدن قرار دارد ، مناطق مختلف کشور با بحران روبروست زیرا بیست و دوهزار افسر پلیس از کار برکنار شده اند ، بخش های خدماتی نیز با بحران روبروست زیرا کارکنان متعهد این بخش ها از جمله پرستاران ، آتش نشان ها و معلمان هفت سال است که هیچ افزایش حقوقی نداشته اند ، معلولان که به گفته ی بخش قضایی به یارانه ی دولتی نیاز دارند به شکلی روزافزون گرفتار فقر و تنگدستی می شوند ، چهار میلیون کودک در فقر زندگی می کنند و این رقم در سال های پیش رو با یک میلیون افزایش به پنج میلیون نفر می رسد ، هزاران جوان نیز در کشور هستند که از نعمت مسکن بی بهره اند و به همین علت نمی توانند خانه پدری خود را ترک کنند ، والدین فرزندانی دارند که بزرگ شده اند و انتظار دارند که هم اکنون دیگر زیر بار بدهی وام تحصیلی آنان نباشند اما مجبورند یا وام ها را با بهره ی بیشتر دوباره قسط بندی کنند یا اگر از عهده ی آن برآیند باید از سپرده هایشان بردارند تا بتوانند برای فرزندان خود مسکن تهیه کنند، و میلیون ها سالمند در کشور هستند که به علت 4.6 میلیارد پوند کاهش در بودجه دولتی که با پشتیبانی لیبرال دموکرات ها در 5 سال گذشته اتفاق افتاد از تامین اجتماعی بی بهره اند و بازنشسته ها هم به علت ناتوانی در پرداخت حق بیمه سه برابری تامین اجتماعی وضع بهتری ندارند. این واقعیتی است که امروز انگلیس با آن روبروست. دولتی بر سر کار است که دارد از خدمات اجتماعی و استانداردهای زندگی اقشار جامعه می زند تا کاهش مالیات را برای گروهی کم شمار از ثروتمندان فراهم آورد. گروه بسیار کوچکی در کشور هستند که به لطف دولت محافظه کار دارند در ناز و نعمت زندگی می کنند. این گروه را مدیران عامل شرکت های بزرگ شامل می شوند که یکصد و هشتاد برابر کارگر معمولی حقوق دریافت می کنند و مالیات کمتری هم می پردازند. شرکت های بزرگ سود بیشتری به جیب می زنند اما مالیات کمتری می پردازند. گمانه زن ها (در بازار بورس) درآمد بیشتری دارند اما مالیات کمتری پرداخت می کنند و خانواده های ثروتمند هم به علت کاهش مالیات بر ارث ، مالیات کمتری می پردازند. تا پنج سال آینده هفتاد میلیارد پوند بخشودگی مالیاتی شامل حال این افراد می شود. این دولت ، دولتی است که بر اساس اولویت های غلط به پیش می رود. اجازه بدهید سه نمونه برای شما یادآور شوم. از دست دادن فرزند برای بسیاری از خانواده ها ، دردی باورنکردنی به همراه دارد. اما خانواده هایی که فرزند خود را از دست می دهند برای پرداخت هزینه ی مراسم تشییع و کفن و دفن باید دردی مضاعف را متحمل شوند. دولت به جای کمک به چنین خانواده هایی ، بودجه ای را که به صندوق تشییع کودکان اختصاص داشت کاهش داده است. بدین ترتیب پشتیبانی مالی به سه خانوار از هر چهار خانوار مصیبت زده کاهش می یابد. چنین رویکردی بیرحمانه است. برخلاف کاهش مالیات برای خانواده های برخوردار ، دولت پولی در بساط ندارد که به 160 هزار معلولی که به رای دادگاه به پرداخت های مستقل نیاز دارند پرداخت و از آنان پشتیبانی کند. اینها افرادی هستند که به معلولیت های ذهنی بسیار وخیم گرفتار شده اند که از آن جمله می توان به زوال عقل ، اسکیزوفرنی و فشارهای روانی پس از قرار گرفتن در شرایط ضربه روحی اشاره کرد. نخست وزیر با شعار از بین بردن بی عدالتی مشغول به کار شد. کمتر از 9 ماه می گذرد و به نظر می رسد ایشان همه ی آن شعارها را فراموش کرده زیرا هیچ یک عملیاتی نشده است. حقوق کم از پیشرفت مردم جلوگیری می کند و در نتیجه پیشرفت کشور متوقف می شود. انگلیس تنها کشور توسعه یافته ای است که رشد اقتصادی در آن دوباره برقرار شده است اما کارگران در انگلیس در بدترین شرایط به سر می برند و دریافتی آنان هنوز هم در سطحی کمتر از آنچه در سال 2008 بود قرار دارد. تورم دارد افزایش می یابد و بر درآمد مردم فشار وارد می کند. افزایش سرسام آور بدهی ها ، افزایش روزافزودن بهای انرژی ، کاهش قدرت خرید و افزایش هزینه ی حمل و نقل و مسکن نیز مزید بر علت شده است. وزیر خزانه داری مسئولیت بسیار مهمی بر عهده دارد و باید مشخص کند آیا طرف مردم است یا خیر. او باید حداقل دریافتی کارکنان را به قیمت واقعی برساند و قیمت واقعی 10 پوند در هر ساعت است که حزب کارگر قول آن را داده است. این افزایش حقوق 6 میلیون نفر را در این کشور در بر می گیرد که 62 درصد آنان زن هستند. وزیر خزانه داری در این زمینه ناکام ماند. از سال 2010 تاکنون حقوق میلیون ها کارگر بخش دولتی ثابت بوده و برای آن سقف هم تعیین شده است.»
کوربین با بیان اینکه امنیت شغلی در انگلیس با خطری بسیار جدی روبروست افزود میلیون ها کارگر از فردای شغلی که در آن قراردارند بی خبرند و نمی دانند این هفته یا هفته ی آتی چند ساعت قرار است کار کنند.
رئیس حزب کارگر تاکید کرد 4.5 میلیون کارگر در انگلیس در مشاغلی کار می کنند که امنیت شغلی برای آن تعریف نشده است ، دو میلیون و سیصد هزار کارگر در مشاغل شیفتی مشغولند و یک میلیون و یکصد هزار کارگر هم قرارداد موقتی دارند.
جرمی کوربین با اشاره به روز بین المللی زن گفت بار سیاست های غلط دولت محافظه کار را زنان دارند به دوش می کشند و زندگی آنان سال هاست با مشکلاتی روبروست که روز به روز هم بدتر می شود. وی افزود: « هر ساله 54 هزار زن به علت وجود تبعیض در زمینه ی بارداری شغل خود را در انگلیس از دست می دهند و به علت هزینه های سرسام آور بخش حقوقی نمی توانند کارفرمای خود را در تلاش برای احقاق حق خود به دادگاه بکشانند. کودکانی که تنها جرم شان این است که فرزندان سوم و یا چهارم خانواده ها هستند از دریافت یارانه محروم می شوند.»
وی ضمن تاکید بر اینکه بخش مسکن در کشورش با بحران روبروست گفت: « از سال 2010 تاکنون ، ساخت مسکن به پایین ترین میزان در زمان صلح رسیده که از دهه 1920 تاکنون بی سابقه است. در 25 سال گذشته هم ساخت مسکن اجتماعی برای اجاره به پایین ترین میزان رسیده است.»
کوربین در بخش دیگری از سخنانش به آلودگی هوا در انگلیس اشاره کرد و ضمن هولناک خواندن وضعیت هوا تاکید کرد هر ساله هزاران نفر در کشور به علت آلودگی هوا جان خود را از دست می دهند و کودکان بسیاری که در حاشیه جاده های آلوده زندگی می کنند فرصت داشتن زندگی سالم را از دست می دهند.